لوح | شد معز المومنین مانند مولایش حسن

آخرین شعرخوانی در مدح امام حسن مجتبی علیه‌السلام در آخرین دیدار شاعران با رهبر شهید انقلاب رضوان‌الله‌علیه که هر ساله در نیمه رمضان برگزار میشد.

می‌نویسم «یا حسن» حُسن ختامش با خودت
بر لبم ذکر تو را دارم، دوامش با خودت

لحظه‌های عمر خود را می‌سپارم دست تو
از سلام زندگی تا والسّلامش با خودت

از ادب دور است نزدت دستِ خالی آمدن
زخم‌هایی کهنه دارم التیامش با خودت

باز هم بال خیالم تا بقیع‌ات پر کشید
من کبوتر می‌شوم یک روز، بامش با خودت

سر به دامان تو خواهم داشت یا زانوی غم؟
اینکه باشد لحظه‌ی مرگم کدامش با خودت!

از کریمان کم طلب‌کردن که کفرِ نعمت است
حاجتم را هم که می‌دانی، تمامش با خودت

محدثه آشتیانی
۱۴۰۳/۱۲/۲۵

طراح: بهنام شیرمحمدی
شاعر: فائزه امجدیان