مکتب حاج‌قاسم، گزیده‌ای از مستند «سربازان ابدی»، درباره ماجرای کمین خوردن لشگر اسکندر در «تنگه تکاب» که با مهارت و رشادت سردار ایرانی «آریوبرزن» انجام شد را منتشر کرد.

در برهه‌ای بعد از جنگ با ایران، ترامپ دچار اشتباه محاسباتی شد و نتوانست به هدف اصلی خود که براندازی و تجزیه ایران بود دست یابد، و در تنگنای تنگه هرمز گرفتار شده، اکنون شهید سلیمانی با صدای قاطع و با ابهت خود بار دیگر او را تحقیر می‌کند که شش سال قبل نقشه‌ی امروز کشیده شده و ایران گویی به انتظار دست از پا خطا کردن قماربازان عالم نشسته بود.

آقای چاووشی اینجا که تو ایستاده‌ای و علمداری می‌کنی اینجا کاملاً وسط است؛ درست وسط پرچم ایران، یک جور وسط از جنس جغرافیایی که حاج قاسم در آن ایستاده بود و برای این تشبیه هم تیر زیاد خواهی خورد…

تاریخ را روزها و سال‌ها نمی‌سازند، اراده‌ها می‌سازند؛ انسان‌هایی که در لحظه تصمیم، بر جبر زمان و جغرافیا غلبه می‌کنند و از عمرهای کوتاه، سرنوشت‌های بلند می‌آفرینند. این یادداشت، روایتی است از نسبتِ شجاعت و ایمان با «رویدادسازی»؛ از نبرد با نفس تا ساختن تقویمی تازه برای یک ملت.

شهادت برای مردان خدا پایان راه نیست، پاداش عمری بندگی و مجاهدت است؛ «جشن فارغ‌التحصیلی» انسانی که پیش از مرگ، در میدان تکلیف و اخلاص جان داده است. روایت پیش‌رو، از آرزویی دیرین می‌گوید؛ آرزوی شهادتی که شهیدان انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و حرم و امنیت و از جمله حاج قاسم سلیمانی هم از آن آگاه بوده‌اند، با آن زندگی کرده‌اند، تبیین و تبلیغ کرده‌اند، فریاد زده‌اند و همواره به‌عنوان «رمز پیروزی» در کلام و سلوک مردان انقلاب جاری بوده است.

روح بلند پیشوای ملّت بزرگ ایران و پیش قراول امّت اسلامی، حضرت امام خامنه‌ای با نوشیدن شهد گوارای شهادت در ماه مبارک رمضان به ملکوت اعلی پیوست.

در روایتی از محسن ذوالفقاری، قدرت «کوچ» در این است که به‌جای گفتن، نشان می‌دهد؛ روایتی که با سادگی و صداقت، احساس و اندیشه را هم‌زمان درگیر می‌کند.

فیلم سینمایی «کوچ» به‌عنوان نخستین اثر داستانی درباره حاج قاسم سلیمانی، با تمرکز بر بخش کمتر روایت‌شده‌ای از زندگی او روی پرده رفته است؛ روایتی که با وجود حساسیت‌های پرداخت به یک قهرمان معاصر، توانسته تصویری انسانی و دراماتیک ارائه دهد و مسیر ساخت آثار آینده درباره این شهید را هموار کند.

«کوچ» نخستین تلاش سینمای ایران برای بازخوانی ریشه‌های انسانی و تربیتی حاج قاسم سلیمانی است؛ روایتی که از دل کودکی و نوجوانی او، مسیر شکل‌گیری مکتبی را نشان می‌دهد که بعدها در مقیاس منطقه‌ای و جهانی تجلی یافت.